شیرین مرثیه ای برای کیارستمی

به بهانه خبر ویران کننده سفر کیارستمی که مرگ نبود و سفری بود از میان گندم زارهای «باد ما را خواهد برد» ؛«شیرین» را دوباره دیدم.یکی از شاهکارهای او.فیلمی که باید آن را در نگاه زنان سینمای ایران و در میان لب گزیدن ها و تلخ خنده ها و اشک هایی که به سرعت بر گونه ها غلطان است, نگاه کرد

 

ادامه نوشته

تولد در پارک کوه سنگی

شریعتی اگر سیاسی نمی شد و درد مردم نداشت و در راستای همان رشته دوران کارشناسی اش ادامه تحصیل می داد؛ بی شک امروز یکی از نوابغ ادبی روزگارما و شاید جهان بود.شاید جوایز ادبی بی شماری را از آن خود می کرد و یا صاحب مکتبی می شد؛ که نظریاتش در دانشگاه های سراسر جهان مورد بحث و بررسی قرار گیرد.این جوشش ادبی دیوانه وار در آثار او به ویژه کویریاتش ؛متجلی است

ادامه نوشته